“ZŁOTY WIEK” czy “POLSKA W RUINIE”? – spór o kondycję polskiej gospodarki
DR HAB. PROF. ZPSB ANETA ZELEK
“ZŁOTY WIEK” czy “POLSKA W RUINIE”? – spór o kondycję polskiej gospodarki
Wydanie online nr 2026/01 (69), data wydania 01.05.2026
Słowa kluczowe „złoty wiek” polskiej gospodarki, „Polska w ruinie”, ocena kondycji polskiej gospodarki, tempo wzrostu PKB w Polsce, sukcesy potransformacyjne, sukcesy poakcesyjne, odporność polskiej gospodarki
Streszczenie: Prezentowany artykuł wprowadza spór o kondycję polskiej gospodarki, rozpięty między narracją „złotego wieku” a hasłem „Polska w ruinie”. „Złoty wiek” funkcjonuje w dyskursie publicznym jako określenie bezprecedensowego sukcesu gospodarczego po 1989 r., szczegółowo opisanego m.in. przez Marcina Piątkowskiego, który akcentuje szybki wzrost dochodów, udaną transformację oraz zmniejszanie dystansu rozwojowego wobec Zachodu. W opozycji do tego ujęcia stoi popularyzowane przez PiS w kampanii 2015 wyrażenie „Polska w ruinie”, silnie eksploatowane w debacie politycznej i wykorzystywane do krytyki dotychczasowego modelu rozwoju.
Artykuł, odcinając się od bieżącej walki politycznej, opiera się na danych makroekonomicznych oraz opiniach menedżerów – słuchaczy Executive MBA – zebranych w formie współtworzonego tekstu. Celem nie jest metaanaliza wszystkich argumentów, lecz świadome zestawienie obiektywnych wskaźników z subiektywnymi ocenami praktyków biznesu, ułożonych w nieskażoną ingerencją autorki kompozycję kluczowych wątków. Na tej podstawie autorka skłania się ku tezie o „złotym wieku” polskiej gospodarki, jednocześnie wskazując, że hasło „Polska w ruinie” sygnalizuje realne zagrożenia: narastający deficyt finansów publicznych, kryzys demograficzny, opóźnienia w transformacji energetycznej, niską jakość instytucji państwowych oraz potencjalne wstrząsy zewnętrzne.
Ostatecznie tekst pokazuje, że ocena kondycji gospodarki ma fundamentalne znaczenie dla zbiorowej świadomości Polaków, lecz jej rzetelne dokonanie utrudniane jest przez silne przenikanie propagandy politycznej do debaty o faktach ekonomicznych. Artykuł proponuje więc wyważony werdykt: obecny etap można uznać za „złoty wiek” w sensie historycznym, ale jego trwałość zależy od zdolności do odpowiedzi na zidentyfikowane ryzyka, które mogą zaważyć na dalszej trajektorii rozwoju gospodarczej.